LAUGH...

Im going to be the biggest monkey of them all....Het is ochtend, daar loop ik dan heerlijk naakt rond. Dansend door de kamer, zwier ik van links naar rechts. Ik moet nog eten en pak wat fruit op de hand. Ik verzin de raarste danspasjes en val uiteindelijk wijdbeens op de grond. Nu is mijn kont nog roder. Geschrokken kijk ik om mij heen. Daar zie ik mensen achter het raam staan. Ze lachen en ze zwaaien, ik trek mij er lekker niks van aan en ga verder waar ik mee bezig ben. # MyMonkeyBusiness

Wat zou dat toch heerlijk zijn! Om 1 dagje als een aap te leven. Je nergens voor te schamen en lekker datgene doen waar je je goed bij voelt, dat lijkt mij wel wat! Mijn goede vriend heeft mij een paar maanden geleden verleid om een uitdaging aan te gaan. 'Ik daag je uit om de komende periode jezelf zo nu en dan voor schut te zetten!', zei hij. 'Hoezo dat dan?!', vroeg ik met hele grote ogen. 'Dat is goed voor je'. Verbaasd over zijn woorden ging ik naar huis. Toch heb ik de proef op de som genomen en enkele pogingen gedaan. Vaak doen mensen dingen niet, omdat ze bang zijn voor de reactie van de ander, om afgewezen te worden en...ontzettend voor schut te staan! Je begint geen uitgebreid persoonlijk praatje met de bediening van het restaurant, terwijl ze aan je tafel staan. Je doet geen auditie bij de vereniging. Je verteld niet over je echte dromen. Je zegt niet wat je denkt op je werk. Bang om dom, naïef, arrogant, raar etc. over te komen. Dit zijn voorbeelden uit mijn leven en na de gestelde uitdaging, dacht ik "SCHIJT ERAAN", ik doe het gewoon wel. 

De bediening in het restaurant keek mij raar aan en zei niks terug bij mijn poging tot toenadering. Maar bij de tweede ronde aan tafel begon zij te kletsen. Het werd zelfs zo gezellig dat Arjan later vroeg of wij vriendinnen waren. De auditie was mislukt (ik vermoede het al van te voren, maar als je een uitdaging aanneemt moet je ook een uitdaging aangaan), na een dag ego-pijn, begon het erop te lijken dat alles nog was zoals daarvoor. De mensen waar ik auditie bij deed waren nog steeds even aardig als eerst en ik was trots dat ik deze "voor schut staan' actie omarmt had. En betreft mijn dromen, deze worden soms wel, en soms niet begrepen. Sommige mensen vinden het te hoog gegrepen, andere gaan mee dromen of moedigen je aan. Het blijft lastig want, zelfs mijn kleine dromen wekken de reactie van groot ongeloof en ongemak op bij de ander. Ze kijken weg en reageren dan met een zachte en twijfelende..tjaaaaa, leuk?  Maar door mijn grote dromen te delen, weet ik nu wat ik echt wil! Dit geld ook voor mijn werk, alles wordt duidelijker. Nu is het mijn beurt om jou uit te dagen en mijn goede vriend via deze weg te bedanken. Wat een rare uitdaging, maar zo effectief. Soms weet je niet meer wat je wil, waar je naar toe werkt of denk je 'Is dit nou alles?'. Of je vind je je leven saai? Dan neem deze uitdaging aan! I'm going to be the biggest monkey of them all...jij ook? Xx Def  # YoutubeThemaSong

LOVE...stad





Rara...waar was ik?!  In de mei vakantie hebben wij een kleine trip gemaakt.  Ik was al eerder in deze omgeving geweest en mijn kerel zelfs meerdere malen. Dus hadden wij besloten om alle standaard musea en trekpleisters over te slaan en de steegjes in te lopen. Met manlief als gids....Het was echt geweldig! Ik denk dat ik mijn lievelingsstad / steden gevonden heb :). Het was een kleine 2 uur vliegen voor 2 prachtige steden...en TADAA daar stond ik dan in een andere cultuur / klimaat en avontuur! Lees verder voor meer aanwijzingen en kijk goed naar de foto's! In de buurt van de luchthaven was er ook nog heel wat te beleven, stad 2.  Rara waar was ik?! :)

# Tip 1 : We waren nog in Europa, maar warm dat het was! De steegjes gaven een beetje verkoeling en brachten ons bij hele leuke winkeltjes en barretjes.   De grote bekende winkelstraat waar alle toeristen waren hebben wij dan ook zoveel mogelijk ontweken. 

 Mijn hartje ging sneller kloppen toen wij ineens bij een hippie / vintage  markt waren uitgekomen. Totaal gefocust op de kleding op de achtergrond maakte ik een foto...en ineens bewoog het koperen beeld...die stomme foto koste mij een euro! Door de taalbarrière kon ik deze meneer niet duidelijk maken dat hij in de weg stond. ;)

 Lovely hotel view! BUSJE KOMT ZO...

 # Tip 2 : Er is een strand! Je kunt zo met je vermoeide 'shop' voeten door het zeewater lopen.

# Tip 3 : De foto's verraden onze goede drink en eet momentjes. Maar 1 café is mij bijgebleven, niet vanwege het eten of het drinken. Nee, hier had een hele geschiedenis van kunst afgespeeld. Het café 4 Cats, weet jij welke legendes hier een drankje wekelijks dronken? 

Nog NOOIT heb ik zoveel voor een muffin betaald en nog  NOOIT heb ik zoveel genoten van een muffin..Tja wat een reisje allemaal met je doet. Ik voel me een echte food victim :P

Ik hoop dat je een idee hebt gekregen waar ik geweest ben?! En waar ik zeker nog een keer terug naar wil?!

 LAUGH...

Geluk-zit-in-een-klein hoekje nummer 55! Papa-Mama muziek luisteren...Héél lang geleden, in de tijd dat er nog brieven verstuurd werden, bestond er een apparaat die kleine beetjes muziek ten gehore bracht. Het apparaat droeg de naam; platenspeler. Elk gezin had er eentje in zijn bezit. De artiest bracht een singel of album uit op een zwart plastic rondje voor op de platenspeler te leggen. Mijn ouders hebben door dit apparaat een grote invloed gehad op mijn muzieksmaak. En daarnaast ook stiekem  invloed uitgeoefend op mijn voorkeur voor mannen. Mijn eerste grote liefde was Elvis! Wat een gentlemen...de films, muziek, dat lachje. Uren heb ik gekeken en geluisterd naar deze man. Het is verder niks geworden hoor....tussen mij en Elvis. Zijn rock'n roll bestaan was voor mij toch iets te heftig als meisje van 8.

Toen ben ik maar verder gegaan met mijn Johny. Jaja, de John Travolta. Alleen jammer dat hij maar in 1 film speelde waar hij zong en danste. Later heb ik de musical film Hairspray nog uitgebreid bekeken, maar dat werkte niet. Hij speelde daar een vrouw, toen was hij toch minder aantrekkelijk. Maar Elvis zowel als John blijven mij kriebels geven als ik hun plaatje afspeel. En volgens mij, ben ik niet de enige en snapt mijn moeder precies wat ik bedoel. Of mijn vader kriebels krijgt van deze mannen weet ik niet...dat zou ik na moeten vragen ;)

Abba!  Ook voor het eerst gehoord met mijn ouders. En nu, terwijl het regent, maken zij het gezellig in huis. Gelukje nummer 55: Papa-Mama muziek..Mama Mia, here I go again!! Xx Devereaux

LAUGH...

 

Gelukje nummer 54! Winkelen en dan kijken en nog eens kijken! Mannen vragen zich vaak af hoe het kan dat vrouwen uren achter elkaar kunnen winkelen. 'Je weet wat je wilt kopen? Een warme trui, toch? Die hangt daar. Hij ziet er warm uit...Dan kan je hem nu kopen!'; zei de man tegen zijn vrouw. Het is bijna een cliché-opmerking. Maar wij vrouwen weten wel beter. Want naast deze trui hangen nog meer truien. En naast deze winkel is nog een winkel met nog méér truien! En natuurlijk geld dit principe niet alleen voor truien...maar voor alles. Uren door de schappen en rekken speuren, vergelijken, nadenken en uiteindelijk verliefd worden op de potentiële aankoop. Voor mij kan dit heel ontspannend werken. En vooral nu voor de feestdagen, als ik het heerlijk druk heb met producten maken voor de winkels, kan ik af en toe wat ontspanning gebruiken. Drie hoeraatjes voor de kerst- en sinterklaasinkopen!

Een tijdje terug was ik in Sittard met een lijstje van zaken die geregeld en ingekocht moesten worden. Ik liep goed door, toen plotseling, mijn weg 'vanzelf' afboog en ik een winkel inliep. Verwonderd keek ik naar mijn voeten, want waar brachten zij mij naartoe?! Mijn blik klom langzaam omhoog. En wat zag ik? Spulletjes, héél véél spulletjes! Kleine prijsjes, grote prijsjes, vintage, retro, brocante en industrieel, ik keek mijn ogen uit. Na een een kwartiertje merkte ik ineens een vriendelijk lachende  verkoopster op, die midden in de winkel stond. Ik schaamde mij even. Zonder sociaal gedrag of begroeting ben ik blijkbaar vlak langs haar gelopen om naar binnen te komen. (Dit weet ik zeker, omdat ze naast een mooie kast stond die mij naar binnen lokte.) En ineens was ik weer terug op aarde met al mijn to do's. Snel haastte ik de winkel uit met een afscheidsgroet, die hopelijk mijn botte gedrag goed maakte. Maar...die 15 minuten van winkelen, en vooral mijn ogen uitkijken, had zijn werk gedaan. Ik was ontspannen en had echt even een gelukje in mijn buik gevoeld.

Later ben ik terug gegaan naar deze winkel om toch eens te kijken of er ruimte was voor mijn Human / Nature spullen. Toen zag ik pas de naam van de winkel op de gevel staan 'Stil geluk'. Dat verklaarde mijn rare gedrag van de afgelopen keer! De winkel is voor begroetloze gelukjes gemaakt!' Stil Geluk' laat je even ontsnappen aan je drukke leven en helpt het vrouwelijke verzamel instinkt weer naar boven te halen. En weet je...de eigenaresse vond de Human / Nature collectie leuk voor in de winkel. Dus nog een stil gelukje, naast gelukje nummer 54! Xx Devereaux

*Stil Geluk ligt in het centrum van Sittard, walstraat nummer 4. Hier Stil geluk's;  facebook pagina en website!
* Op de foto zie je al een 'sneak peak' van mijn schilderij die ik benoemde in deze blogpost.